Azbest

  • 30 lipca 2014

ZBIÓRKA AZBESTU 2016r.

Urząd Miasta Kobyłka informuje mieszkańców, posiadających zdemontowane pokrycie dachowe z płyt azbestowych (eternitu) lub planujących demontaż pokrycia dachowego w bieżącym roku, iż mogą ubiegać się o dofinansowane kosztów związanych z utylizacją azbestu.

W 100% dofinansowany jest odbiór i utylizacja azbestu od mieszkańców miasta Kobyłka. Dofinansowanie nie obejmuję demontażu płyt azbestowych z dachu oraz wykonania nowego pokrycia dachowego.

W ramach tego działania zapewniamy bezpłatny odbiór odpadów niebezpiecznych zawierających azbest  od mieszkańców miasta Kobyłka

Mieszkańcy (właściciele nieruchomości) zainteresowani odbiorem azbestu (eternitu) w 2016 roku proszeni są o złożenie stosownych wniosków.
Wzór wniosku znajdziesz tutaj.

Jednocześnie informujemy, że:

  • azbest będzie odbierany dopiero po uzyskaniu przez tut. Urząd dofinansowania,
  • o kolejności odbioru będzie decydowała data złożenia wniosku,
  • odbierany będzie wyłącznie azbest odpowiednio przygotowany tj. zapakowany w opakowania z folii polietylenowej o grubości nie mniejszej niż 0,2 mm oraz ułożony na paletach, w miejscu umożliwiającym jego mechaniczny załadunek.

Dodatkowe informacje  można uzyskać w siedzibie Wydziału Ochrony Środowiska Urzędu Miasta Kobyłka,  ul. Wołomińska 3 pok. nr 2, tel. (22)  786 45 42

w godzinach pracy Urzędu tj. pon. od 8:00 do 17:00, wt.- czw. od 8.00 do 18.00,  pt. od 7.00 do 15.00. 

 

Azbest to nazwa włóknistych minerałów krzemianowych, występujących naturalnie w przyrodzie, należących do dwóch grup:

  • serpentynów ­ azbest chryzotylowy,

  • amfiboli ­ azbest krokidolitowy, amozytowy, antofilitowy, tremolitowy i aktynolitowy.

 
Pył azbestowy jest uważany za jedno z najbardziej szkodliwych dla zdrowia zanieczyszczeń. Pył ten przedostaje się do powietrza w wyniku korozji wyrobów zawierających azbest i ich obróbki mechanicznej.
Najbardziej rozpowszechniona forma azbestów to azbest chryzotylowy, tzw. azbest biały, który stanowi ok. 90-­95% światowych zasobów. Najbardziej agresywnym biologicznie azbestem jest azbest krokidolitowy zwany azbestem niebieskim.
 
 
Azbest posiada wyjątkowe właściwości fizyczne i chemiczne. Wykazuje odporność na działanie wysokich temperatur – temperatura topnienia wynosi 1100–1500 elastyczności, termoizolacyjności, dźwiękochłonnym. Niektóre odmiany są odporne na działanie kwasów, alkaliów i wody morskiej.
Dzięki tym właściwościom azbest znalazł szerokie zastosowanie do produkcji wielu rodzajów wyrobów, m.in.:
  • płyt azbestowo­cementowych dachowych, płyt falistych, „karo”,płaskich stosowanych jako elewacje zewnętrzne, płyt okładzinowe, ściany osłonowe i działowe, płyt dekarskie, rury wodociągowe i kanalizacyjne, osłon balkonowych,

  • rur azbestowo­cementowych kanalizacyjnych i wodociągowych,

  • izolacji cieplnych i ogniochronnych,

  • izolacji akustycznych,

  • materiałów i okładzin ciernych: sprzęgła, klocki hamulcowe, taśmy hamulcowe, stosowane do różnego typu hamulców,

  • wyrobów tekstylnych: sznury, maty, koce,

  • wyrobów izolacyjnych: wata, włóknina, sznury, przędza, tkaniny termoizolacyjne, taśmy, stosowane są do izolacji  kotłów parowych, wymienników ciepła, zbiorników, przewodów rurowych; w zależności od przeznaczenia zawierają od 75 do 100% azbestu,

  • wyrobów uszczelniających: tektury, szczeliwa plecione, płyty azbestowo­kauczukowe, azbestowo­gumowe; wyroby te stosowane są do uszczelniania części pracujących w wysokich temperaturach, w środowisku chemikaliów, gazów aktywnych, smarów, rozpuszczalników, gazów spalinowych,

  • wyrobów hydroizolacyjnych: lepiki asfaltowe, kity uszczelniające, wypełniacze lakierów, asfalty drogowe uszlachetnione, zaprawy gruntujące, papa dachowa, płytki podłogowe, filtry; zawierają od 20 do 40% azbestu.

 
Z uwagi jednak na jego największe zastosowanie w budownictwie, można go spotkać przede wszystkim w obiektach budowlanych:
  • na strychach i ocieplonych stropodachach, jako obudowy stalowe konstrukcji nośnej lub połączeń szybów wentylacyjnych,

  • w pomieszczeniach użytkowych budynków, jako obudowy konstrukcji nośnej, ściany działowe, ściany osłonowe czy elewacje,

  • w  piwnicach,  w  postaci  izolacji  urządzeń  ciepłowniczych, rur,  bojlerów,  zaworów, wymienników ciepła (w węzłach cieplnych), w postaci sufitów podwieszonych,

  • w szybach  windowych,  zsypach,  pomieszczeniach  instalacyjnych,  maszynowniach dźwigów,

  • na klatkach schodowych (ścianach), w toaletach,

  • w budynkach przemysłowych,

  • w pomieszczeniach dla personelu produkcyjnego, w centralach,

  • telefonicznych, wentylatorniach, wymiennikowniach, dyspozytorniach,

  • w przejściach przewodów kanalizacyjnych i elektrycznych, między stropem a sufitem ostatnich kondygnacji.

 
Jednocześnie nadmienić należy, że wdychanie pyłu azbestowego może stać się przyczyną chorób układu oddechowego i krwionośnego:
  • pylicy azbestowej (azbestozy),

  • chorób opłucnej lub osierdzia,

  • nowotworów złośliwych: raka płuc, raka oskrzeli, międzybłonniaka opłucnej lub otrzewnej,

  • przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli. 

 
Zachorowania azbestoz­ależne charakteryzuje długi okres latencji, tj. czas od ekspozycji na pył azbestowy do wystąpienia objawów chorobowych, wynoszący nawet do 50 lat.
Pył azbestu obecny w powietrzu jest niewidoczny dla oka. Zgodnie z obowiązującymi przepisami, wartości najwyższych dopuszczalnych stężeń pyłów zawierających azbest wynoszą:
  • pył całkowity – 0,5mg/m3,

  • włókna respirabilne – 0,1wł/cm3.

 
Zanieczyszczenia środowiska azbestem polegają na:
  • praktycznej niezniszczalności włókien azbestu,

  • uwalnianiu się włókien z materiałów zawierających azbest w miarę ich degradacji,

  • rozproszeniu źródeł emisji pyłu azbestu.

 
Źródła zanieczyszczeń środowiska azbestem:
  • źródła naturalne: kopalnie azbestu, zanieczyszczenia złóż węgla kamiennego, rud miedzi, niklu, kamienia budowlanego, talku, wód przepływających przez złoża azbestu i inne,

  • źródła związane z przetwórstwem azbestu: wydalanie na zewnątrz zakładu ok. 100 g pyłu na 1 tonę azbestu (obliczenia w zakładzie stosującym filtry),

  • korozja wyrobów zawierających azbest: płyt azbestowo­cementowych, rur kanalizacyjnych, okładzin ciernych, materiałów izolacyjnych,

  • źródła wewnątrz pomieszczeń: urządzenia grzewcze, wentylacyjne, klimatyzacyjne, izolacje zawierające azbest,

  • odpady przemysłowe związane z przetwórstwem azbestu.

 
W Polsce produkcja towarów mających w swoim składzie azbest rozpoczęła się w 1907 roku i trwała aż do roku 1998, kiedy to mocą ustawy z dnia 19 czerwca 1997 roku zakazano produkcji, obrotu oraz wprowadzenia na teren Rzeczypospolitej Polskiej azbestu oraz wyrobów zawierających ten preparat ( Ustawa z dnia 19 czerwca 1997r. o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest – Dz. U. z 2004r., nr 3, poz. 20 z późn. zm.). Po wielu latach okazało się bowiem, ze powszechne powszechne wykorzystywanie azbestu jest silnie powiązane z ujawnieniem się późniejszych niekorzystnych efektów zdrowotnych zarówno u pracowników zatrudnionych w poszczególnych gałęziach przemysłu, gdzie był używany azbest, jak i u osób środowiskowo eksponowanych na ten czynnik rakotwórczy. Przyjęte ograniczenia nie eliminuje jednak problemu, jakimi jest znaczna ilość wytworzonych i nadal będących w eksploatacji wyrobów azbestowych, zwłaszcza tych używających do produkcji materiałów budowlanych. Wykorzystywanie azbestu lub wyrobów włókna azbestowe dopuszcza się w użytkowanych obiektach lub urządzeniach nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2032 roku.